Ben zo moe
Ben zo moe van al de dingen om me heen
Verdriet ken ik Nu als niemand en het is zo gemeen
Maar dat zwarte gat waar ik door heen moet gaan
Moet het door breken,maar heb geen poot om nu op te staan
Ziet alles nu zo zwart en grijs
Denk bij mezelf ben ik wel wijs.
Wijs om zo door te gaan met mijn leven
Mis je erg al is het maar voor heel even
Mis die knuffel en die lieve woorden
Die me omhoog helpen als ik ze maar even hoorden
Samen met jou gaan naar het strand
En dan lopen op het warme zand
Even niet denken aan huis en verstand op nul
Die aanraking of ben ik nu even te gul
Te gul in het aandacht vragen alleen van jou
Maar doe dat alleen omdat ik van je hou
Ook al zeggen de mensen dit of dan weer dat
Maakt me niet uit, wil gewoon samen kunnen zijn is dat wat?
Wil gewoon even met je dromen
De dromen zoals we vroeger deden, we zagen elkaar niet eens bij elkaar komen.
Daar in het paradijs met liefde en zonder veel pijn.
Het liefste zou ik nu bij je zijn
Maar onze wegen zijn anders uitgestippeld tot onze verbazing
Duik maar weg in mijn eigen muziek en zing
Blijf maar hopen dat het ook weer eens anders zou zijn
Hoe het toch is om te leven zonder pijn
*Zucht* *Droom* Deze woorden zeggen je al genoeg
Dit was dat ik aan deze wereld vroeg,is het echt te vroeg.
©Trudie
Het gevoel
Wat je gevoel zo al niet kan doen
Gaf je liever en knuffel en een zoen
Maar kan het nu even niet opbrengen
Lijk wel op een agent, maar dan een hele strengen
Ja streng voor mezelf en dat klinkt heel hard en zonder gevoel
Die dit ook wel eens heeft kent weet wat ik hier bij bedoel
Het gevoel van machteloosheid en verdriet
Maar het liefste stop ik het weg,dan zie het een ander niet
Verschole achter een masker van beton
Ik wil zo leven als ik dat kon
Maar heb gevoelens, die me aanspreken .
Liefst verstop ik me met mijn masker onder een heel dik deken
En ze raken me, dat wil je niet weten.
Kon ik maar voor eens het maar eens uitzweten
Dan had ik zelf een beter leven
Maar nemen ben ik niet goed in, bij mij is het alleen maar geven
© Trudie
het zwarte schaap
Ooit eens geboren uit liefde vol geluk.
Die dag kon nooit meer stuk.
Steeds weer die tegen slagen
Op ten duur kan je die niet meer verdragen
Toch is het voor mij niet weg gelegd
Het klinkt somber wat ik nu gezegd
Maar geef het niet op.
Al staat de wereld op zijn kop
Zal er zijn voor iedereen die me nodig heeft
Dat blijf ik doen zolang mij adem het niet vergeeft.
Zolang ik maar naar de bossen kan gaan
Zal ik mijn handen ineen blijven slaan.
Ik zal mijn masker dragen tegen verdriet en pijn.
Ook ik zal ooit eens gelukkig zijn
©Trudie
Vriendschap en het masker
Voor de zoveelste keer ben ik erin gestonken,
Bijna was ik er weer in verdronken....
Verdronken door het woord vriendschap,
Poeh laat me niet lachen wat een grap.....
Je verliest de vrienden om je heen gegarandeerd, hoe hard je je best ook doet,
Maar het is toch altijd mijn schuld, ik ben degene die steeds boet.
Kijk dan ook eens naar je eigen fouten denk ik dan vaak,
Maar zeg er niks van anders ben ik de boeman en is het weer raak.
Je kunt soms beter je mond houden en je mening niet geven,
Want je weet dat anderen niet met de waarheid kunnen leven.
Voor mijn vrienden doe ik altijd mijn best en offer ik dingen op,
Maar toch is het allemaal maar mijn schuld en krijg ik op mijn kop.
Ik ben degene die de vrede steeds probeert te bewaren,
En de ruzies tussen de anderen probeert te bedaren.
"Ik respecteer dat zo ik houd van je" hoor je dan,
En "ik laat je nooit in de steek" en daar heb ik zo genoeg van.
Want die belofte kan niemand waar maken,
En aan het einde van het liedje zullen je vrienden je toch weer in de steek laten.
Dat is voor mij nu voor de zoveelste keer bewezen,
Nooit meer in mijn leven zal ik door iemand worden afgewezen.
Ik ga weer terug naar het rollenspel wat ik altijd al speelde,
Ik zal zijn wat mensen van me verwachten, ze laten denken dat ze me kennen, wat hun ego weer streelde.
Ik weet dan wel beter en laat mijn ware gevoelens niet meer zien,
Altijd vrolijk en altijd lachen al heb ik zin om te janken voor tien.
Er zit zoveel meer in me dan dat ik naar voren laat komen,
Er zijn maar een paar personen die daardoor heen prikken en die laat ik niet dichtbij komen
Men kan niet zeggen dat ik niet geprobeerd heb open te zijn,
Het is me niet bevallen, sterker nog het deed me meer pijn.
Ik had gelijk wat dat betreft, dat maakt me niet blij
Ik zet mijn masker weer op, voor mij is het nu voorbij.