Alles in je leven gebeurd met een reden...

In liefde

Op je werk

In je vriendenkring

Bij je familie

Met jezelf

Al zoek je het niet op

Of probeer je het juist te ontwijken

T gebeurt toch als het moet

Dat zijn dingen die je nooit meer zal kunnen veranderen

Je kunt het enkel accepteren

En verder gaan met je leven.

Soms is dat zeer moeilijk

Dat is zeer begrijpelijk

Terug kijken mag

Maar niet iedere dag

Leer van de dingen die in je leven zijn gebeurd

Zodat je het later niet meer opzoekt

Laat de anderen ook van je fouten leren

Door er afentoe over te praten

En je wordt met de dag sterker

Zorg dat je niet zwakker wordt

Door er verstandig mee om te gaan

Met je levenslessen in je leven

©Dragonlove

De warmte van de zon, die schijnt aan de horizon

Straalt op mij neer terwijl ik in t zachte gras lig

De avond begint zachtjes te vallen

Kijkend naar de mooie kleuren die aan de horizon verschijnen

Stoppen me gedachten met spoken door mijn hoofd

Genietend van de rust,

Luisterend naar gefladder van vogels boven me hoofd

Van het water die met zijn golven tegen branding slaan

De rust die ik krijg,

Is met geen pen te beschrijven

©Dragonlove

Stilletjes wandel ik over de hei

Genietend van t wind die door me haren waaien.

Regendruppels die op mijn gezicht vallen

Stilte wordt verbroken door een hand op mijn schouder

Geschrokken draai ik me om

Kijkend in je mooie bruine oogjes

Besef ik wie je bent

Gedachtes komen tot woorden

Woorden vormen een zin

Zinnen worden een gesprek

De wind blijft blazen door me haren

De regendruppels blijven vallen

Je brengt je hand naar mijn gezicht om regendruppels van me gezicht te wrijven

Me hart slaat over

Zwijgend lopen we verder arm in arm

Plots staan we stil en stel je me wat vragen.

Pijnlijke vragen

Tranen beginnen te vloeien

Draai me om en loop verder

Tranen van me gezicht wrijvend

Weer die hand op me schouder

Die me tegenhoud verder te lopen

Dwingt me te omdraaien

Gedachten vormen geen woorden

Blikken zeggen genoeg

De wind waait door onze haren

Regendruppels beginnen harder te vallen

Hand op me schouder glijdt naar beneden naar mijn hand

Je trekt me naar je toe

We gaan knuffelen

Ik kan me tranen helemaal niet meer bedwingen

Ze stromen me ogen uit

Je pakt me bij me kin en kust me tranen weg

Dan volgt die lange intense kus

Blijven lang intens knuffelend staan in t regen

Wind waait door onze haren

Dan komen woorden weer

Woorden worden ruzie

Je loopt boos weg

Ik ren je achterna

Terwijl ik ren en jij rent

Pak ik je jas vast waardoor we vallen

Wederom die intense kus

Hart wil meer maar hoofd zegt: “nee”

Gedachten worden woorden

Woorden worden een zin

Een zin wordt een verhaal

Stil luister je naar mijn gebrabbel

Ondertussen mij stevig vast houdend

Daarna scheiden onze wegen

Pijn in me hart

Wetende dat het een goede keuze was